Türk İş Hukukunda İşyeri Kavramı

Bu çalışmanın amacı, Türk iş hukukunun temel kavramlarından biri olan işyeri kavramını, bütüncül ve sistematik bir yaklaşımla incelemek ve kavramın güncel gelişmeler karşısındaki dönüşümünü ortaya koymaktır. Bu amaç doğrultusunda kavramın tarihsel gelişimi, farklı mevzuat hükümlerindeki görünümleri, zorunlu unsurları ve benzer kavramlarla ilişkisi ile işyeri kavramına bağlanan hukuki sonuçlar ortaya koyularak yeni çalışma biçimleri ve dijitalleşme karşısında işyeri kavramı yeniden değerlendirilmiştir. Araştırmada, mevzuat analizi, Yargıtay ve Danıştay kararlarının incelenmesi ile ulusal ve uluslararası doktrindeki görüşlerden yararlanılmış; ayrıca ILO sözleşmeleri ve raporları da değerlendirmeye dâhil edilmiştir. Çalışmanın temel sorusu Türk iş hukukunda işyeri kavramının, mevcut normatif düzenlemeler ve çalışma hayatındaki güncel gelişmeler ışığında nasıl yapılandırılması ve yorumlanması gerektiğidir.

Çalışma sonucunda, işyerinin Türk iş hukuku bakımından esasen fiziki bir mekândan ziyade, işin yürütüldüğü ve işgücünün örgütlendiği hukuki bir organizasyon bütünlüğünü ifade ettiği tespit edilmiştir. Özellikle uzaktan çalışma, tele çalışma ve platform çalışmaları bağlamında işyeri kavramının mekânsal sınırlarının belirsizleştiği; buna karşılık organizasyon, yönetim ve bağımlılık unsurlarının belirleyici hâle geldiği ortaya konulmuştur. Çalışmanın, işyeri kavramının güncel çalışma biçimleri karşısında nasıl yorumlanması gerektiğine ilişkin sistematik bir çerçeve sunarak, Türk iş hukuku literatürüne ve uygulamasına katkı sağlaması amaçlanmaktadır.